کاش میشد وقتی غبار غم  روی دلمون را گرفته،
وقتی یک کوله بار از سختیها و مشکلات را به کول میکشیم
وقتی که نادیده گرفته شده ایم ،آن هم تا خدا
وقتی از زمین و زمان حرفهای نامرتبط و بیرحمانه شنیده ایم و دیگه طاقتمون طاق شده
وقتی یکی قضاوت منفی مون کرده و دلمون را شکسته.
اون موقع
یک برچسب ساده روی صورتمون میزدند، و روی اون برچسب مینوشتند که بابا،این بشر حالش خوب نیست،
این بشر غم داره!
این بشر توان ایستادن نداره!
این بشر کم آورده!
فعلا اگر کمکش نمیکنید،حداقل نمک به زخمش نپاشید
این آدم آسیب دیده
این آدم کمرش زیر بار مشکلات خم شده
این آدم کاسه ی صبرش لبریزِ،
از این آدم چیزی دیگه باقی نمونده!
ترا به خدا رهاش کنید
چرا ما ،آدمها اینجوری شدیم؟
چرا انقد زندگی را به کام خودمون و دیگران زهر میکنیم
بابا،بیایید یک کم،فقط یک کم،مهربون تر باشیم
غمخوار تر باشیم،همدل تر باشیم
آخه آدمیم، چرا باید از سنگ باشیم!!!!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز